Van Gerardus Bonten werd de bovenstaande foto genomen op 10 september 1896. Na zijn militaire loopbaan is hij aan lager wal geraakt en voor landloperij en bedelen opgepakt. Hij werd daarom verdoordeeld tot heropvoeding en werd daarom naar een heropvoedingskamp in Veenhuizen, Drenthe gestuurd. Gerardus Bonten is een nakomeling van de stamvader van de Bemelse tak, Henricus Bonten. Hoewel de reden voor het nemen van de foto niet de mooiste reden is, vind ik het een schitterende en pakkende foto.
Gerardus Bonten werd volgens de burgerlijke stand van Heer geboren op 26 januari 1848. In 1868 ging hij bij het leger, waar hij in het 2e regiment Infanterie, gestationeerd in Maastricht, terecht kwam. Een jaar later wordt hij overgeplaatst naar het 3e regiment Huzaren, ook in Maastricht gelegerd. Van 1871 tot en met 1874 is hij als huzaar gelegerd in Nederlands Indië, daarna volgt bij terugkomst in Nederland eervol ontslag.
Blijkbaar kon Gerard echter niet goed aarden in de burgermaatschappij en al gauw “maakt hij carriere” als landloper en bedelaar. Dit werd in die tijd niet getolereerd door justitie, voor beide ‘vergrijpen’ kon je in de cel belanden. Bij herhaling werden landlopers en bedelaars naar een van de heropvoedingskampen in Nederland gestuurd.
Dit is dan ook wat met Gerard gebeurde. In 1884 werd hij in Maastricht opgepakt voor bedelen en op transport gezet naar Den Bosch, om van daaruit naar een bedelaarsgesticht te worden gestuurd. Na vrijlating vestigt hij zich in de regio Den Bosch. In 1889 wordt hij in Den Bosch opgepakt en veroordeeld voor landloperij. Hiervoor kon je destijds al worden opgepakt als je bijvoorbeeld door een dorp liep, waar je niet woonde en werkte en aan de veldwachter geen, voor de veldwachter afdoende, reden kon aangeven waarom je je op die plek bevond.
In 1896 werd Gerard na een zoveelste arrestatie voor landlopen en bedelen naar het heropvoedingskamp Veenhuizen I, gelegen in de gemeente Norg te Drenthe, gestuurd. Hier verbleef hij drie jaren, waarna hij in de buurt van Boxmeer moet zijn gaan wonen. Boxmeer is namelijk in 1903 de volgende plek waar hij gearresteerd wordt, deze keer voor bedelarij. Wederom volgt een gevangenisstraf in Den Bosch en drie jaar R.W.I. (RijksWerkInrichting) in een van de Nederlandse bedelaarsgestichten.
Na vrijlating in 1906 is het blijkbaar even goed gegaan, maar in 1909 wordt hij wederom voor bedelen opgepakt, deze keer in Den Bosch. Weer volgt een gevangenisstraf en drie jaar R.W.I. tot en met 1912.
In 1914 word Gerard in Den Bosch gearresteerd voor diefstal en veroordeeld tot zes maanden cel, die hij in Scheveningen moet uitzitten.
Een half jaar na zijn vrijlating wordt hij wederom gearresteerd en veroordeeld voor bedelen, waarna hij op 4 mei 1915 weer vrij man is.
Hierna is hij verhuisd naar Venlo, waar hij ongehuwd, op 74-jarige leeftijd overlijdt op 18 april 1922.