Op 22 maart 1779 werd in de Martinuskerk van Geulle Martinus Bonten gedoopt. Hij was het kind van de ongehuwde ouders Thomas Bonten uit Elsloo en Helena Wouters uit Geulle. Vader Thomas was de zoon van Maerten Bonten (1707-1795) uit Schin op Geul en Maria Anna Sutendael (ca. 1720-1769) uit Uikhoven. Thomas werd geboren in Elsloo en gedoopt in Uikhoven op 22 november 1752.
Bij de doopinschrijving van Martinus Bonten staat vermeldt dat de dopeling in 1781 is overleden; een registratie van de begrafenis deed de pastoor echter niet voor kinderen die het heilig vormsel nog niet hadden ontvangen.
Na de geboorte van Martinus zijn de ouders niet met elkaar gehuwd. Mogelijk was vader Thomas niet eens in de buurt toen Martinus werd geboren. Thomas Bonten was namelijk soldaat in dienst van het Nederlandse leger. Hij diende in het Regiment Wilcke onder de graaf d’Envie gedurende 23 jaar, 6 maanden en 12 dagen. Hierna volgde een reorganisatie binnen het leger en werd Thomas overgeplaatst naar de 5e Compagnie onder kapitein Victor, waarvoor hij tot 14 januari 1802 diende.
In zijn militaire stamboek wordt zijn uiterlijk globaal beschreven. Zijn lengte op kousen was 5 voet, 3 duim en 3 streep, wat neerkomt op 149,5 centimeter. Verder wordt beschreven dat hij bruine haren, bruine wenkbrauwen, blauwe ogen en een bleek gelaat had. Tevens de vermelding van zijn geboorteplaats: Elsloo bij Maastricht.
Uit de conduitestaten van het regiment van Generaal d’Envie blijkt dat dit regiment niet steeds in dezelfde garnizoensstad gevestigd was. De volgende garnizoenssteden zijn terug te vinden: 1780 Coevorden, 1781 Coevorden, 1781 Mei, Gorinchem, 1781 Schoonhoven, 1783 Coevorden, 1788 Venlo, 1789 Venlo, 1790 ’s Hage, 1791 Hilvarenbeek, 1792 Groningen en 1793 Groningen.
Toen Thomas’ zoontje Martinus in Geulle overleed, was Thomas dus gestationeerd in Coevorden, waarschijnlijk was zijn relatie met Helena Wouters toen al beëindigd.
In 1787 duikt de Rooms-katholieke Thomas Bonten op in de kerkregisters van de hervormde kerk van Hasselt in Overijssel. Hij treedt er op 2 december van dat jaar in het huwelijk met Geertruida Buter. Exact twee weken later, op 16 december 1787, staan zij weer voor de dominee, wanneer hun zoontje Martinus Bonten wordt gedoopt. Op 17 juni 1789 volgt in Hasselt de doop van een tweede zoontje, met de naam Berent Bonten. Van Berent zijn verder geen vermeldingen meer aangetroffen, oudste zoon Martinus Bonten overlijdt ongehuwd op 82-jarige leeftijd in Hasselt op 30 september 1870.
In het bovenstaande extract uit het militaire stamboek wordt vermeld dat Thomas getrouwd is en twee kinderen heeft. Thomas en Geertruida zijn echter niet bij elkaar gebleven. Tussen 1802 en 1805 is Thomas weer in Limburg komen wonen, hij vestigde zich in Uikhoven, waar meerdere familieleden van hem woonden. Op 5 april 1804 wordt er in de kerk van Uikhoven weer een kind van Thomas gedoopt. Ook deze zoon wordt vernoemd naar Thomas’ vader en krijgt de naam Martinus. Deze Martinus was de zoon uit een relatie die Thomas had met de dan 31-jarige Maria Vandenacker uit Uikhoven. Beide ouders trouwen niet met elkaar na de geboorte van Martinus.
Martinus groeide op in Uikhoven en huwde daar met Maria Paumen (1799-1844). Martinus overlijdt op 89-jarige leeftijd in Uikhoven op 24 april 1894. Uit de overlijdensaangifte van zijn vrouw blijkt dat Thomas Bonten nog een zoontje heeft gekregen. De overlijdensaangifte van Maria Paumen wordt namelijk gedaan door Martinus Bonten, landbouwer, 40 jaar oud, echtgenoot van de overledene en Willem Bonten, dagloner, 54 jaar oud, zwager van de overledene. Dat betekent dat hij omstreeks 1790 is geboren, waarschijnlijk uit het huwelijk tussen Thomas en Geertruida.
Op 8 november 1826 overlijdt Thomas Bonten in Uikhoven, hij is 73 jaar oud geworden. Bij de burgerlijke stand van Uikhoven, die haar gegevens van voor 1796 uit de lokale kerkregisters kreeg, is nooit bekend geweest dat hij in 1787 Overijssel voor de hervormde kerk gehuwd is; in de overlijdensaangifte wordt hij vermeld als Thomas Bonten, zeventig jaar oud, gepensioneerd militair, ongehuwd.
