Op 12 december 1622 werd in de St. Catharinakerk te Maaseik Helena Bonten gedoopt, dochter van de kleermaker Leonardus Bonten en Catharina van Geteren. Als doopgetuigen stonden Wilhelmus Bex en Catharina ab Oteren aan het doopvont. Helena was het vijfde kind van Leonardus Bonten. Zijn eerste kind, een zoontje met de naam Antonius, verwekte hij met Anna Schetters, met wie hij niet gehuwd was. Antonius Bonten werd in Maaseik gedoopt op 26 oktober 1617. Hoewel de dopeling was vernoemd naar de grootvader aan vaderskant, was van die familie niemand bij de doop aanwezig. Mogelijk waren zij te druk bezig met de voorbereidingen van andere festiviteiten, want drie dagen later, op 29 oktober 1617 stond de kersverse vader Leonardus Bonten aan het altaar van de St. Nicolaaskerk in Maastricht, waar hij in het huwelijk trad met Catharina van Geteren. Getuigen bij het huwelijk waren Leonardus van Geteren en Joanna Servatii.
Op 16 oktober 1618 wordt het eerste kind uit dit huwelijk geboren. Ook dit is een zoontje en ook deze krijgt de naam van zijn grootvader mee. Deze Antonius is echter kort na de geboorte overleden. Op 15 november 1619 wordt wederom een zoon van Leonardus gedoopt, en ook deze draagt de naam Antonius Bonten. Hierna volgt in 1621 een zoontje met de naam Leonardus, welke ook jong komt te overlijden. Bij de doop wordt zijn achternaam als Bouten opgeschreven.
Na de doop van Helena worden nog vier kinderen van Leonardus en Catharina in de kerk van Maaseik gedoopt. Achtereenvolgens zijn dit Leonardus, geboren in 1626 en als zuigeling gestorven; Leonardus geboren in 1628, Elisabeth geboren in 1629, bij de doopregistratie van haar wordt het beroep van de vader vermeld (sartoris) en tenslotte Catharina Bonten die in 1631 wordt geboren.
Bij de doop van Catharina wordt vermeld dat zij filia posthumi Leonardi Bonten is, hetgeen betekent dat haar vader voor haar doop op 3 april 1631 moet zijn overleden.
Zoon Leonardus Bonten junior is op 4 februari 1663 in Susteren getrouwd met Catharina Swillens. Zij wordt op 16 november 1705 vermeld in een notariële akte bij notaris Laurens Fabri te Maaseik. Daarin wordt zij genoemd als Catharina Swilliens weduwe van Lenart Bonten, borgemeester van Maeseijck.
Van deze familietak wordt op 7 mei 1704 in Maaseik de laatste doop geregistreerd, wanneer Antonius Christianus Bonten, kleinzoon van burgemeester Leonard Bonten, zoon van Antonius Bonten en Maria Meulenberch wordt gedoopt. Ook bij deze doop de vermelding filius posthumi, dus ook zijn vader Antonius is tijdens de zwangerschap van Maria Meulenberch overleden.
In dezelfde periode dat de stamvader Antonius Bonten binnen Maaseik leefde, woonde er ook een Petrus Bonten in Maaseik. Van hem is uit de schepenarchieven van de stad Nijmegen bekend dat hij bode en burger van de stad Maaseik was; op 3 februari 1624 wordt zijn naam en beroep genoemd wanneer hij voor de schepenbank van Nijmegen namens Jan Ferrier, pastoor van Kessenich en namens Lambert Backhuijs, burger van Maaseik, de erfenis van Hendrik Rijben, pastoor van Maaseik, verkoopt aan Sander van Munster.
In 1591, 1597 en 1612 worden er in Maaseik de dopen van kinderen van Peter Bonten en zijn vrouw Christine geregistreerd. De schrijfwijze van zijn naam en de doopgetuigen bij de eerste doop laten vermoeden dat deze Petrus Bonten van Duitse komaf was. In 1591, bij de doop van zoon Tisken wordt de achternaam als Buntten geschreven. De achternamen van de doopgetuigen klinken alleszins Duits: Johan auff den Wertt en Christiane Kaysers.
In 1597, bij de doop van zoon Leonardus wordt de achternaam als Bounten geschreven.
Bij de doop van dochter Agnes in 1612 wordt de achternaam tenslotte als Bonten genoteerd.
Petrus’ zoon Leonardus trouwde op 25 januari 1621 met Maria Brotsem. Van dit echtpaar zijn tussen 1621 en 1633 de dopen van vijf kinderen opgetekend in de kerkboeken van Maaseik; Christina (1621), Christina (1622), Cornelia (1626), Lucas (1629) en tenslotte Maria Bonten (1633).
Tot dusverre zijn uit de kerkregisters van Maaseik en Heppeneert de volgende personen bekend:
Tijdens het doornemen van de kerkregisters bleek dat de achternamen Bonten en Bouten vaak met elkaar verwisseld werden. Doordat de zoektocht binnen Maaseik is gebaseerd op de naam Bonten in de indexen van de kerkregisters, en de naam Bouten nog niet onderzocht is, is het mogelijk dat deze takken nog uitgebreid worden.