Vandaag 244 jaar geleden werd op 12 augustus 1780 in Elsloo Martinus Bonten geboren. Hij was het zesde van acht kinderen van Petrus Bonten uit Uikhoven en Anna Hendrix uit Rekem. Op 19-jarige leeftijd moest Martinus in dienst van het Franse leger van Napoleon. Uit zijn registratie blijkt dat hij 1,68 groot was, “van wezen pokdalig en vol” was, en een “ordinair voorhoofd”, blauwe ogen, een grote neus, mond en kin, en lichtbruin haar had.
Blijkbaar ging het militaire leven hem goed af, want hij bouwde een indrukwekkende staat van dienst op als huzaar en dragonder in het Franse leger. Hij nam deel aan meerdere veldtochten in zijn elf dienstjaren. In 1799 vocht hij met de Fransen tegen de Engelsen, in 1800 tegen Oostenrijk. Vervolgens volgde in 1805 weer een campagne tegen Oostenrijk, in 1806 een veldtocht tegen Pruisen, in 1808 tegen Zweden en in 1809 tegen Spanje. De veldtocht tegen Spanje voerde hij uit in dienst van de Hollandse Brigade. Deze vertrok begin 1809 over land via het huidige België en St. Denis bij Parijs richting Spanje. In St. Denis, waar ca. 2200 man aan kwamen, werd de Brigade geïnspecteerd door Keizer Napoleon, dus Martinus heeft Napoleon in levende lijve gezien. Van deze laatste veldtocht naar Spanje kwamen maar enkele honderden Nederlanders levend terug aan in Nederland.
Helemaal ongeschonden kwam hij niet terug in Nederland. Op 16 oktober 1809 werd hij in Spanje door een geweerkogel in zijn rechterbeen geraakt, met als gevolg dat hij blijvend mank was en met pensioen moest.
Bij terugkomst in Nederland leerde hij een Fransina Klijnen kennen, afkomstig uit Deventer, waarmee hij rond 1812 is getrouwd. Samen kregen ze in Deventer zeven kinderen, waarvan er drie op zeer jonge leeftijd stierven. Blijkbaar spraken Martinus en zijn nakomelingen bij de geboorteaangifte van hun kinderen bij de burgerlijke stand de laatste N van onze achternaam niet duidelijk uit, want de meeste van deze kinderen kregen als achternaam “Bonte” mee. Tot op de dag van vandaag lopen er daarom in en rondom Deventer mensen met deze achternaam rond.
Martinus Bonten raakte na zijn pensioen aan lager wal en is, vermoedelijk voor bedelen, opgepakt in Deventer. De rechters waren in die tijd onverbiddelijk en Martinus moest nog op zijn oude dag naar Veenhuizen, het heropvoedingskamp in Drenthe. Op 9 november 1839 kwam hij in Veenhuizen aan. Hij stierf daar anderhalve maand later, in de gemeente Norg op 29 december 1839, op 59-jarige leeftijd. Zijn vrouw Fransina stierf bijna 25 jaar later op 8 oktober 1864 in haar geboorteplaats Deventer.